Jan Heutink uit Almelo de verrassende winnaar van Limoges 2020!

Waarom deze titel zult u zich misschien afvragen? Jan Heutink is pas in het najaar 2016 begonnen met de zware fond. Daarvoor speelde hij niet onverdienstelijk het programmaspel, maar Jan heeft ook kleinkinderen en hij vond dat zij ook recht hadden op opa. Door over te gaan naar de zware fond kreeg Jan voldoende ruimte voor zijn opa taken. Hij kocht in het najaar 2016 bij Benno Kastelein uit Hengelo zes koppel eieren en hield uiteindelijk hier 5 beloftevolle kweekkoppels aan over. Heer kromsnavel pakte er twee, maar liet de goeden zitten. In 2017 werd er gekweekt uit deze Kasteleinduiven, waarbij de koppels enkele keren werden verbroken om een nieuw koppel te gaan vormen. Deze kweekmethode wordt nog steeds door Jan toegepast en hierdoor begint hij een aardig aan elkaar verwant stammetje post duiven te krijgen op zijn twee hokjes. In 2018 werd er nog niet met de jaarlingen gespeeld, dit gebeurde pas in 2019. Het succes was er al direct, want op Cahors 2019 pakte deze liefhebber de 8e VNCC, een vol zusje van de huidige VNCC overwinnaar Limoges.

De ouders zitten nog op het hok en het vertrouwen in hun kinderen is groot, want Jan heeft nu 3 duiven mee op St.Vincent, waarvan twee kinderen uit bovengenoemde koppel. De vader komt uit Snelle Benno gekoppeld aan een kleindochter van Silver Lady ( 1e S 3 Cahors). Jan is relatiefklein behuisd en laat al zijn duiven los, dus geen ruimte voor vastzitters. Je mag hem gerust scharen onder de kleine liefhebbers, zijn hokbestand ligt rond de 15 koppels en het aantal jongen is ook beperkt. Hij moet wel, zijn totale duiven-accommodatie bestaat uit een omgebouwd tuinhuisje met een kleine aanbouw en een gesloten hokje van ongeveer 3 bij 2 meter, dat voorheen als ren had gediend bij een andere liefhebber. Het tuinhokje staat op de zonkant en wordt behoorlijk warm in de zomer. Dit geldt niet voor het andere hokje, dit staat pal gericht op het noorden en hier is het in de zomer veel koeler. Maar juist op dit “slechte “ hokje woont de overwinnaar van Limoges. Blijkbaar kan er veel in de duivensport als je maar de goeden op je hok hebt. Je hoort in duivenkringen weleens opmerkingen over professionals met hun groot aantal duiven, waar de hobbyist nog nauwelijks ruimte krijgt om zich te laten gelden.

Gelukkig draait het nog altijd om de kwaliteit van de duiven en veel duiven inzetten geeft meer kansen, maar de hobbyist met beperkte mogelijkheden is nog lang niet kansloos. De rol van de liefhebber is zeker niet onbelangrijk en kan de kansen op succes behoorlijk beïnvloeden. Jan is daar het sprekend voorbeeld van en dit maakt de zware fond aantrekkelijk voor veel liefhebbers. Bij alles hoort ook een beetje geluk. De winnende doffer 18-1509290 viel op 05.33 op de klep en was daarmee de snelste en de eerst gemelde duif van het gehele konvooi. Maar toen Jan hem even in de hand nam, bemerkte hij een lichte schaaf-verwonding bij het borstbeen. Blijkbaar had de duif rakelings langs een obstakel gevlogen, een centimeter lager en Jan had hem waarschijnlijk nooit meer teruggezien. Gelukkig is de wond oppervlakkig en vliegt hij zijn partij weer mee rond het hok. Bij het ter hand nemen van deze doffer viel de sterk compacte bouw op. Mooi gesloten stuitbeentjes, krijtwitte neusdoppen, rustig in de hand en had twee pennen gestoten.

De doffer en zijn duivin werden ingekorfd op een zeven daags jong. Ook jongen uit dit koppel doen het niet onverdienstelijk en er is gegronde hoop op goede nakweek. Opvallend was de felheid waarmee de doffer zijn nest verdedigde. Als hij volledig is hersteld van deze vlucht, wordt hij voor Dax ingekorfd. Ik kan mij dan voorstellen dat Jan een spannende wedstrijd gaat meemaken, maar dat maakt duivensport zo boeiend.

Jan, kun je ons nog iets vertellen over jouw voorbereiding?

Daar is niet echt veel over te vermelden. Een week voor de inkorving steek ik ze een Magix op, zodat ze geelvrij de mand in gaan. Daarvoor hebben ze alle programmavluchten gehad. Duiven worden bijgelicht om de pennenstand zo lang mogelijk vast te houden, verduisteren wordt niet gedaan. Ik heb een hekel aan autorijden, vandaar dat ik ze in de week voor het inkorven één keer naar Bathmen heb gebracht. Ik hoor wel liefhebbers die hun duiven naar Hank brengen, maar dat gaat bij mij niet gebeuren. Duiven gaan tweekeer per dag voor een uurtje los, rond negen uur in de ochtend en nog een keer rond half vier. Ik ben een schone liefhebber, maar met mijn beperkte kolonie is het ook zo gepiept. In de tuin heb ik in het voorjaar wat sla en rode koolplantjes gepoot en daar konden de duiven heerlijk aan pikken. Tevens heb ik een liksteen bij het hok staan en daar zijn naast de duiven ook wilde vogeltjes gek op. Eens per week gaat een dopje Elixier De Reiger over 1 kg voer, afgedroogd met biergist. In de laatste drie dagen voor het inkorven werk ik ook met potjes, waar Beijer Energy in zit. Vitamineral en Allerhande staan in het hok en dan houdt het op!

Jan, nog ambities?

Zeker, ik wil proberen bij de top van de VNCC te komen en zal mijn duiven zeker niet sparen. Door de beperkte ruimte worden er nauwelijks duiven ingehouden en door ze in te manden, kom je er snel achter wat ze in hun mars hebben. Met jaarlingen heb ik nog wat geduld. Om het risico te spreiden korf ik de helft in voor Périqueux en de andere helft gaat naar Bergerac, maar als tweejarige wordt er serieus gekeken naar de prestaties. Dit jaar wil ik ook 3 duifjes meegeven naar Barcelona, zij zijn nu drie jaar oud en volledig uitgegroeid. Alleen door ze te spelen weet je wat je in het hok hebt en het soort van Benno Kastelein heeft al bewezen op alle afstanden hun mannetje te kunnen staan.

Als je als reporter de overwinnaars mag interviewen dan kom je bij zoveel verschillende liefhebbers . De één staat met de duiven op en gaat er mee naar bed, de ander pakt het professioneel aan en investeert een kapitaal in duiven, weer anderen gaan voor de aantallen en doen het samen met een compagnon. De tendens groter, meer, veel treedt vaker op de voorfront, maar ook liefhebbers met beperkte mogelijkheden qua ruimte kunnen hun duiven tot grote prestaties brengen. Een citaat van de Duitse dichter/schrijver J.W. Goethe “In die Beschränkung zeigt sich erst der Meister” , gaat zeker voor Jan Heutink uit Almelo op. Een prachtig voorbeeld voor liefhebbers met beperkte mogelijkheden om niet de handdoek in de ring te gooien door de grote aantallen en mogelijkheden van de concurrentie. Door mee te doen heb je een kans om te winnen en slechts één kan de snelste zijn. Uiteindelijk draait het om de goede, karaktervolle duif, die maar één ding wil en dat is zo snel mogelijk weer naar huis en die iedereen heeft de kans die zelf te kweken, of niet?

Reporter Klaas Mulder (klaas.bb56@kpnmail.nl)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *